...και με τις περιοχές γύρω από τους σταθμούς, υπάρχουν άνθρωποι για να σε βοηθήσουν. Και όχι μόνο άνθρωποι.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
...και με τις περιοχές γύρω από τους σταθμούς, υπάρχουν άνθρωποι για να σε βοηθήσουν. Και όχι μόνο άνθρωποι.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
...that trouble people a lot in the railroad network that services the Tokyo metropolitan area is this: a line that changes names from area to area. In this example it is the Hanzomon Line (半蔵門線) of the Tokyo Metro (東京メトロ) company that has this name only between Shibuya and Oshiage. East of Oshiage its called Tobu Skytree Line (東武スカイツリーライン) and west of Shibuya it is called Tokyo Denentoshi (田園都市線) and is operated by two different companies, Tobu (東武) and Tokyu (東急), respectively.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).
...που μπερδεύουν πολύ τον κόσμο στο σιδηροδρομικό δίκτυο που εξυπηρετεί τη μητροπολιτική περιοχή του Τόκιο είναι αυτό: μια γραμμή που αλλάζει ονομασία από περιοχή σε περιοχή. Στο παράδειγμα είναι η γραμμή Χάνζομον (半蔵門線) της εταιρείας Tokyo Metro (東京メトロ) που έχει την ονομασία αυτή μόνο μεταξύ Σιμπούγια και Οσιάγκε. Ανατολικά του Οσιάγκε λέγεται Tobu Skytree Line (東武スカイツリーライン) και δυτικά της Σιμπούγια λέγεται Τόκιου Ντενεντόσι (田園都市線) και τη διαχειρίζονται δύο διαφορετικές εταιρείες, η Τόμπου (東武) και η Τόκιου (東急), αντίστοιχα. Ευτυχώς δεν πρόκειται για κάτι που συμβαίνει συχνά αλλά δυστυχώς πρόκειται για κάτι που συμβαίνει αρκετά.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
...are Fujin (風神), the god of winds and Raijin (雷神), the god of thunder and lightning, children of the goddess Izanami n Mikoto (伊邪那美命) who with her brother and husband Izanagi no Mikoto (伊邪那岐命) created Japan. This depiction has been created by the painter Tawaraya Sotatsu (俵屋 宗達, 1570-1640) and is in Kyoto --in the picture, some very imaginative leather worker transferred it to the soles of a pair of shoes. The shop is in Tokyo's Jimbocho (神保町) which is known for its countless bookshop and antiquarian bookshops and has been featured on this here blog.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).
...είναι ο Φουτζίν (風神), ο θεός των ανέμων και ο Ράιτζιν (雷神), ο θεός της αστραπής και της βροντής, παιδιά της θεάς Ιζανάμι νο Μικότο (伊邪那美命) η οποία μαζί με τον αδερφό και συζυγό της, Ιζανάγκι νο Μικότο (伊邪那岐命) δημιούργησαν την Ιαπωνία. Η συγκεκριμένη απεικόνιση έχει φτιαχτεί από τον ζωγράφο Ταουαράγια Σοτάτσου (俵屋 宗達, 1570-1640) και βρίσκεται στο Κιότο --στη φωτογραφία, κάποιος τεχνίτης δέρματος με πολλή φαντασία τη μετέφερε στις σόλες ενός ζευγαριού παπουτσιών. Το μαγαζί είναι στο Τζιμπότσο (神保町) του Τόκιο, γνωστό για τα αμέτρητα βιβλιοπωλεία και παλαιοβιβλιοπωλεία του και θέμα σ' αυτό εδώ το μπλογκ.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
...so when they do, it's good to know where and this restaurant in Ueno makes it clear that it is one such place. Incidentally, the most common way of cooking lamb in Japan is grilling it with vegetables and this is called "jinkisukan" (ジンギスカン) i.e. "Genghis Khan" --oddly enough this shop doesn't offer it.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).
...οπότε όταν τρώνε, καλό είναι να ξέρουν πού και το εστιατόριο αυτό, στο Ουένο, κάνει σαφές ότι είναι ένα τέτοιο μέρος. Παρεμπιπτόντως, ο συνηθέστερος τρόπος μαγειρέματος αρνιού στην Ιαπωνία είναι το ψήσιμο με διάφορα λαχανικά το οποίο ονομάζεται "τζινγκισουκάν" (ジンギスカン), δηλαδή "Τζένγκις Χαν" --το συγκεκριμένο μαγαζί, παραδόξως δεν το σερβίρει.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
And when we say "Tokyo" we mean its historical center, Nihonbashi bridge. The photo isn't a photo but the photo of an illustration of how the bridge will look when the enormous task of moving the highway overpass that is, well, over it, under the river is completed. On the back, you can see that the plan is to also make a wooden bridge, parallel to the concrete one so that it will be the way it was in the Edo Period. As to when all these wonderful things will happen, it is clearly written on the upper left corner: in 2000 something. (To be fair, the project has begun -as a matter of fact, the illustration is posted on its fencing together with other images and information about Nihonbashi and its importance- but it is indeed huge and involves, among other things, shutting down one of the country's main highways for a long period of time.)
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).
Και όταν λέμε "Τόκιο" εννοούμε το ιστορικό του κέντρο, τη γέφυρα Νιχονμπάσι. Η φωτογραφία δεν είναι φωτογραφία αλλά η φωτογραφία μιας εικονογράφησης για το πώς θα είναι η γέφυρα όταν θα ολοκληρωθεί το τεράστιο έργο της μεταφοράς του τμήματος του αυτοκινητοδρόμου που περνάει από πάνω της, κάτω από το ποτάμι --στο πίσω μέρος, φαίνεται ότι το σχέδιο είναι να φτιάξουν και μια ξύλινη γέφυρα, παράλληλα με τη χτιστή για να είναι όπως ήταν την εποχή του Έντο. Όσο για το πότε θα γίνουν αυτά τα καταπληκτικά, το λέει ξεκάθαρα επάνω αριστερά: το 2000 κάποτε. (Για να είμαστε δίκαιοι, το έργο έχει αρχίσει -η εικονογράφηση μάλιστα είναι κολλημένη στην περίφραξή του μαζί με άλλες φωτογραφίες και πληροφορίες για το Νιχονμπάσι και τη σημασία του- αλλά είναι όντως τεράστιο και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, το κλείσιμο ενός από τους κύριους αυτοκινητόδρομους της χώρας για μεγάλο χρονικό διάστημα.)
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).
Of course with takoyaki. And a cat --because there's always room for a cat, even on a store's shutters.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).
Φυσικά με τακογιάκι. Και με μια γάτα --επειδή πάντα υπάρχει χώρος για μια γάτα, ακόμα και στα ρολά ενός μαγαζιού.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).