Sushi, ramen, Fuji with cherry blossoms, a Shiba-inu dog, a manekineko cat, a ninja, a samurai, Sensoji's pagoda and the lantern from the Kaminarimon gate: pretty much all of Japan's symbols in an incense stand version. And no, they are not at a souvenir shop, they are at a shop selling Buddhist altars (butsudan/仏壇).
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
Σούσι, ράμεν, το Φούτζι με κερασιές, ένα σκυλάκι Σίμπα-ίνου, μια γάτα μανεκινέκο, ένας νίντζα, ένας σαμουράι, η παγόδα του Σενσότζι και το φανάρι της πύλης Καμιναριμόν: περίπου όλα τα σύμβολα της Ιαπωνίας σε εκδοχή σταντ για αρωματικά στικάκια. Και όχι, δεν είναι σε σουβενιράδικο, είναι σε κατάστημα που πουλάει βουδιστικά εικονοστάσια (μπουτσουντάν/仏壇).
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore 2» στο Flickr).
...we don't' always mean "fried chicken". Here, for example, it is anko karaage (あんこう 唐揚げ) i.e. fried monkfish --at an izakaya in Kawasaki. Delicious.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
...δεν ενοούμε πάντοτε "τηγανητό κοτόπουλο". Εδώ ας πούμε, πρόκειται για άνκο καραάγκε (あんこう 唐揚げ) δηλαδή τηγανητή πεσκαντρίτσα --σε ένα ιζακάγια στο Καουασάκι. Πολύ νόστιμη.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore 2» στο Flickr).
I was saying the other day about the Nishi Sando arcade in Asakusa --here is its entrance from the Sensoji side, made to bring to mind the old theaters and cinemas that were in Asakusa in the early 20th century (incidentally, this is also how the Kabukiza, the Kabuki theater in Ginza is designed.)
And here is the other entrance, from the side of Hoppi Dori, the street with the dozens of outdoors izakaya.
(For a bigger version of these pictures both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
Έλεγα προ ημερών για τη στοά Νίσι Σάντο στην Ασακούσα --εδώ είναι η είσοδός της από την πλευρά του Σενσότζι, φτιαγμένη έτσι που να θυμίζει τα παλιά θέατρα και σινεμά που υπήρχαν στην Ασακούσα στις αρχές του 20ου αιώνα (παρεμπιπτόντως, έτσι είναι φτιαγμένο και το Καμπουκιζά, το θέατρο του Καμπούκι στην Γκίνζα.)
Και εδώ είναι η άλλη είσοδος, από την πλευρά του Χόπι Ντόρι, του δρόμου με τα δεκάδες υπαίθρια ιζακάγια.
(Για τις ίδιες φωτογραφίες σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore 2» στο Flickr).
...these days and several times in the last fifteen years, I realized I haven't posted a picture with a general view of it, taken from the Tourist Information Center, across the street from Kaminarimon --the Kaminarimon itself isn't visible but you can see Sensoji, its big Nyomon gate, its pagoda and a big part of the neighborhood.
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
...αυτές τις μέρες και αρκετές φορές τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια, συνειδητοποίησα ότι δεν έχω ποστάρει μια τέτοια, γενική της φωτογραφία, από το Κέντρο Ενημέρωσης Τουριστών, απέναντι από το Καμιναριμόν --το ίδιο το Καμιναριμόν δε φαίνεται αλλά φαίνεται το Σενσότζι, η μεγάλη του πύλη Νιόμον και η παγόδα του και ένα μεγάλο κομμάτι της γειτονιάς.
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore 2» στο Flickr).
...here's the one of Sensoji (as I was saying the other day, that it is a Buddhist temple doesn't really matter.) Here the dragon motif s more than evident: the gentleman is the dragon king Sagara (Sagara Ryu-o/沙羯羅竜王) made in 1903 by the sculptor Takamura Koun (高村光雲, 1852-1934)
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
...να και αυτό του Σενσότζι (όπως έλεγα και προχθές, ότι είναι βουδιστικός ναός δεν έχει καμία σημασία). Εδώ το μοτίβο του δράκου εμφανίζεται και με το παραπάνω: ο κύριος είναι ο βασιλιάς-δράκος Σαγάρα (Σαγάρα Ριού-ο/沙羯羅竜王) φτιαγμένος το 1903 από τον γλύπτη Τακαμούρα Κοούν (高村光雲, 1852-1934).
(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore 2» στο Flickr).
A chozu (手水), a basin where people rinse their hands and mouth before praying in Shinto shrines; usually somewhere there you will also find some dragon although bamboo like this one's are also popular. One interesting aspect of the highly distinctive Japanese religious landscape is that chozu have also been adopted by Buddhist temples: when an idea is good, what does it matter from which religion it comes?
(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore 2" set on Flickr).
