(1175) ものによっては

どんな説明もコメントも要しない。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(1175) Some things...

...don't either need or allow for any explanation or comment. 

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)

(1175) Ορισμένα πράγματα...

...ούτε χρειάζονται, ούτε επιδέχονται ερμηνεία ή σχόλιο. 

 (Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1174) ランドマークって

東京の大きさと性格から見ると、その332,9ｍという大きさは決して小さくはない。1958年にオープンして以来、東京タワーはフランスのオリジナルを思うと、日本の首都の象徴と言い切れるほどではなかった。それでも歴史を考えれば、訪ねる価値のある場所である。高いところから東京を見たいのなら、もっといい場所が今はあるけれども。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(1174) The landmark that isn't

Because of Tokyo's size and nature, although its 1,092 feet were not that few when it opened in 1958, Tokyo Tower (東京タワー) never managed to become for Japan's capital what the original became for France's. Still, it's one of the places worth visiting, if only for historical reasons; if you want to see Tokyo from above there are now much better spots.  

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)

(1174) Το ορόσημο που δεν είναι

Λόγω της φύσης και του μεγέθους του Τόκιο, αν και τα 332,9 μέτρα του  δεν ήταν πολύ λίγα το 1958 που άνοιξε, ο "Πύργος του Τόκιο" (Tokyo Tower/東京タワー) δεν κατάφερε ποτέ να γίνει για την ιαπωνική πρωτεύουσα αυτό που έγινε το πρωτότυπο για τη γαλλική. Παρόλα αυτά είναι από τα μέρη που αξίζει να επισκφθεί κανείς, έστω για ιστορικούς λόγους -για θέα του Τόκιο από ψηλά υπάρχουν πλέον καλύτερα σημεία. 

 (Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1173) 食品

日本の食品で納豆ほど論議を醸し出すものはないだろう。納豆菌により発酵した大豆で、辛子とネギと醤油を一緒にご飯にのせ、朝食にいただくことが多い。

味と触感が一風変わっているため、納豆は外国人の味覚を試すテストだと思っている日本人が多い。外国人が日本人と日本食について話すと、納豆が食べられますか、と聞かれることが多い。「No」と答えると日本人はやっぱり外人はね、と嬉しそうだ。だが私は日本人だろうが外国人だろうがスーパーで納豆を買っている人を見かけたことがないし、ビュッフェ式朝食付きのホテルに泊まった時も、宿泊客の1％ぐらいしか納豆を取らないのに気付いている。

つまり肌の色には関係ない後天的な好みなのだ。念のため申し上げておくと、私は納豆は食べられるが、好きではない。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(1173) That food

Natto (納豆) is perhaps the most controversial dish in all Japanese cuisine. It's made of soybeans fermented with a particular bacillus and then eaten, usually for breakfast with rice, mustard and Welsh onion. Because its taste and texture is somewhat peculiar, many Japanese think of it as the absolute gastronomical test for non-Japanese: when discussing food with the Japanese one of the first things a non-Japanese will be asked is if they can eat natto; very often they will reply "no" and the Japanese will be happy to see another stereotype confirmed. On the other hand, I have never seen anyone, Japanese or non-Japanese, buying natto at the super-market and whenever I've stayed at a hotel with a breakfast buffet, I've rarely seen it picked by more than 1% of the guests -this leads me to believe that its an acquired test regardless of one's skin color. For the record, I don't like it either although I can eat it.    

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)

(1173) Εκείνο το φαγητό

Το νάτο (納豆) είναι ίσως το πιο αμφιλεγόμενο φαγητό σε όλη την ιαπωνική κουζίνα. Πρόκειται για φασόλια σόγιας που υφίστανται ζύμωση με έναν συγκεκριμένο βάκιλλο και στη συνέχεια τρώγονται, συνήθως για πρωινό μαζί με ρύζι, φρέσκο κρεμμύδι και μουστάρδα. Καθώς η γεύση και η υφή του είναι αρκετά ιδιαίτερη, πολλοί Ιάπωνες το θεωρούν το απόλυτο γαστρονομικό τεστ για τους μη-Ιάπωνες: όταν συζητάει κανείς για φαγητό με κάποιον Ιάπωνα, ένα από τα πρώτα πράγματα που θα ερωτηθεί είναι αν μπορεί να φάει νάτο -πολύ συχνά οι μη-Ιάπωνες απαντούν "όχι" και οι Ιάπωνες χαίρονται που επιβεβαιώθηκε ένα ακόμα στερεότυπό τους. Από την άλλη, δεν έχω δει ποτέ κανέναν, Ιάπωνα ή μη, να αγοράζει νάτο στο σούπερ-μάρκετ και όποτε έχω μείνει σε ξενοδοχείο με μπουφέ πρωινού, είναι ζήτημα να το προτιμάει το πολύ ένα 1% των πελατών, πράγμα που σημαίνει ότι μάλλον θέλει κάποια προσπάθεια για να το συνηθίσεις, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματός σου. Για την ιστορία, ούτε κι εμένα μου αρέσει -αν και μπορώ να το φάω. 

 (Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1172) 大小

神戸風月堂は119年の歴史を誇る伝統の洋菓子と日本を結び付けたお菓子を作り続けている。写真はその中でも特徴的な商品、チョコレートクリームを挟んだゴーフルの大と小である。マッチはもちろん大きさの参考のため。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(1172) Small and big

Kobe Fugetsudo (神戸風月堂) has an 119-year tradition (it was founded in 1897) in making confections combining the Japanese and the European tradition. In the picture one of its most characteristic products, the chocolate-filled gaufre in regular size on the left and king-size on the right -the match is, of course, for reference purposes.  

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)