(195) 追悼の辞

この数日の間に再度、外部の写真を使わせていただく。

お一人目は写真を撮る機会がなく、お二人目は写真を撮ることが許されていなかったという理由で私自身が撮影した写真がないためである。

お一人目は加藤弘氏、合気道指導者のうちでも頂点のお一人である。私が信頼をおいている方々の言葉をまとめてみると、加藤氏は合気道を創始した植芝盛平翁のように際立った何かを持つ武道家のお一人である。個人的にお目にかかる機会もあったのだが、その時にはまだまだ別の機会があると思い込んでいた。先生のことは武道経験の上で大きなものを失ってしまったとずっと思い出すことだろう。

加藤弘氏　合気道ジャーナルより

お二人目は十八代目　中村勘三郎である。歌舞伎界でも広く知られたうちの一人である。また歌舞伎界に新風を吹き込み幅広い活動で歌舞伎を広めた功績も大きい。銀座位にある改築中の歌舞伎座のさよなら公演の演目であった「連獅子」は今まで見た中でも最も印象的なことの一つだった。そして日本関連に限らず、も最も鮮やかな思い出の一つとして残るだろう。

「連獅子」　中村勘三郎、勘太郎（現勘九郎）、七之助

この二人の巨匠は今週共に去られた。12月2日に加藤弘氏、享年77歳、12月5日に中村勘三郎氏、享年57歳。どうかゆっくりとお休みください。

(195) Farewells

Once again in the last few days I am going to use third-party pictures since I'm lacking my own: in the first case because I didn’t make it and in the second because I wasn’t t allowed to shoot. The first was Kato Hiroshi (加藤弘), one of the last great aikido teachers; according to all accounts from people whose opinion I respect deeply, he was one of those rare cases of martial artists who shared the quality that made the founder of the art, Ueshiba Morihei, such an exceptional figure. That I didn’t manage to see him live even though I had plenty of opportunity (including at least one where I could actually meet him personally) I will always consider one of my major martial arts’ losses.

Kato Hiroshi -from Aikido Journal

The second was Nakamura Kanzaburo XVIII (十八代目 中村 勘三郎), one of the most important actors of Kabuki; important both for his acting within its confines as well as for his numerous activities that played a major role in popularizing this unique genre in the last decades. His performance of the lion dance “Renjishi” (連獅子) during the farewell performances in the old Kabuki-za theater in Ginza was one of the most impressive and demanding things I have seen in my life and it will remain one of my most vivid memories –and not just the Japan-related ones. 

Nakamura Kanzaburo and his two sons
in the "Lion Dance" (Renjishi)

Both teachers passed this week: Kato Hiroshi on December 2, aged 77 and Nakamura Kanzaburo on December 5, aged 57. Goodnight…

(195) Αποχαιρετισμοί

Για μια ακόμα φορά εντός των τελευταίων ημερών θα χρησιμοποιήσω φωτογραφίες τρίτων ελλείψει δικών μου: στην πρώτη περίπτωση επειδή δεν πρόλαβα να τραβήξω και στη δεύτερη επειδή απαγορευόταν. Ο πρώτος ήταν ο Κάτο Χιρόσι (加藤弘) ένας από τους τελευταίους μεγάλους δασκάλους του αϊκίντο∙ σύμφωνα με όλες τις αφηγήσεις ανθρώπων τη γνώμη των οποίων σέβομαι βαθύτατα υπήρξε μια από τις σπάνιες περιπτώσεις πολεμικοτεχνιτών που είχαν κάτι από αυτό που έκανε ξεχωριστό τον ίδιο τον ιδρυτή της τέχνης, Ουεσίμπα Μοριχέι. Το ότι δεν πρόλαβα να τον δω ζωντανά παρότι είχα πολλές ευκαιρίες (μεταξύ των οποίων και τουλάχιστον μια να τον γνωρίσω και προσωπικά) το θεωρώ από τις μεγαλύτερές μου απώλειες σε σχέση με τις πολεμικές τέχνες.

Ο Κάτο Χιρόσι σε φωτογραφία από το Aikido Journal

Ο δεύτερος ήταν ο Νακαμούρα Κανζαμπούρο ο 18ος (十八代目 中村 勘三郎), ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του Καμπούκι∙ σημαντικός τόσο για το παίξιμό του στο συγκεκριμένο είδος όσο και για την ευρύτερη δραστηριότητά του που συνέβαλλε κατά πολύ στο να αποκτήσει το ιδιόμορφο αυτό θέατρο περισσότερη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια. Η ερμηνεία του στον χορό του λιονταριού «Ρεντζίσι» (連獅子) στο πλαίσιο των αποχαιρετιστήριων παραστάσεων του παλιού θεάτρου Καμπούκι-ζα στη Γκίνζα, είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και απαιτητικά θεάματα που έχω δει στη ζωή μου και θα παραμείνει μια από τις πιο έντονες αναμνήσεις μου –και όχι μόνο από την Ιαπωνία. 

Ο Νακαμούρα Κανζαμπούρο πλαισιωμένος από τους δύο γιους
 του σε παράσταση του "Χορού του Λιονταριού" (Ρεντζίσι)

Και οι δύο δάσκαλοι έφυγαν από τη ζωή μέσα στην τελευταία εβδομάδα –ο Κάτο Χιρόσι στις 2 Δεκεμβρίου σε ηλικία 77 ετών και ο Νακαμούρα Κανζαμπούρο στις 5 Δεκεμβρίου σε ηλικία 57. Καληνύχτα…

(194) 小さな帽子

あまり良い写真ではないので、そのうちもっと良いのを撮りますね。同じクラスの子供たちはみんな同じ帽子をかぶっているのがひと目で分かる。と言うわけで遠足にいっても迷子になる心配はないから、楽しめる。それに面白いね。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(194) Little hats

The picture isn’t good (at some point I will take a better one, I promise) but I found the sight of all the kids from the same class wearing the same red hat so they wouldn’t get lost in their field trip interesting. And funny.

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)

(194) Καπελάκια

Η φωτογραφία δεν είναι καλή (κάποια στιγμή θα την ξανατραβήξω καλύτερη, το υπόσχομαι) αλλά το θέαμα όλων των παιδιών της τάξης με τα ίδια κόκκινα καπελάκια ώστε να μη χαθούν στην εκδρομή μου φάνηκε ενδιαφέρον. Και αστείο.

 (Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr)

(193) ボジョレー・ヌーボー解禁!!

日本でボジョレーのために特別な店を探す必要はない。その辺のコンビニにいけばいい。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(193) Le Beaujolais nouveau est arrivé!

What is remarkable isn’t that you can find Beaujolais in Japan but that the particular store is a neighborhood convenience store.

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)

(193) Le Beaujolais nouveau est arrivé!

Το αξιοπρόσεκτο δεν είναι ότι μπορεί κανείς να βρει Μποζολέ στην Ιαπωνία –το αξιοπρόσεκτο είναι ότι το συγκεκριμένο μαγαζί είναι συνοικιακό μίνι-μάρκετ.

 (Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr)

(192) 紙切れ

ちゃんと言うなら、カーボン紙。お目にかかったのは何年振りだろう。それにこのパッケージに書いてある英語だか他の訳の分からない言語だかを読んでもこれがなんなのかを知る役には立たない。

（大きいサイズの写真はカラー、白黒ともＦｌｉｃｋｒ内の「日本あれこれ」で見られます。）

(192) A piece of paper

Or more accurately, carbon paper –I hadn’t seen that for years. And the package (in English or in some other, undecipherable language) didn’t help figuring out immediately what it was.

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr)