(1977) Φαγώσιμοι νίντζα

Αποξηραμένο μοσχάρι και χοιρινό σε συσκευασία νίντζα. Και σαν αυτό να μην έφτανε για να πεισθεί κανείς ότι πρόκειται για κάτι που υπάρχει στην Ιαπωνία, οι νίντζα είναι χαριτωμένοι. 

(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1976) The future, back then

At the edge of Ginza, near the Hama-Rikyu gardens (浜離宮恩賜庭園) you can still share the dream of architect Kurokawa Kisho (黒川紀章, 1934–2007) for the future of his art. It's called Nakagin Capsule Tower (中銀カプセルタワー), it was built in 1972 and it consists of 140 8.2 x 13.1 ft mini-appartments, each with one 4 ft-diameter round window; every apartment can be detached without disturbing the structure of the 13-floor building. Although it's considered a characteristic sample of the movement called "Metabolism" (in Japanese "sinchin-taisha" or "新陳代謝"), there's been an ongoing discussion for its demolition since its condition is not at all god and its residents, most of whom are also owners of the apartments would prefer something newer. And probably bigger.   

(For a bigger version of these pictures both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(1976) Το μέλλον, τότε

Στην άκρη της Γκίνζα, κοντά στον κήπο Χάμα-Ρίκιου (浜離宮恩賜庭園), μπορεί κανείς ακόμα να μοιραστεί το όνειρο του αρχιτέκτονα Κουροκάουα Κίσο (黒川紀章, 1934–2007) για το μελλον της τέχνης του. Λέγεται Νάκαγκιν Κάπσουλ Τάουερ (中銀カプセルタワー), χτίστηκε το 1972 και αποτελείται από 140 μίνι-διαμερίσματα διαστάσεων 2,5 Χ 4 μέτρων με ένα στρογγλό παράθυρο διαμέτρου 130 εκατοστών -κάθε διαμέρισμα μπορεί να αποσπαστεί χωρίς να χαλάσει η δομή του κτιρίου που συνολικά έχει 13 ορόφους. Παρότι θεωρείται χαρακτηριστικό δείγμα του ρεύματος που ονομαζόταν "Μεταβολισμός" (στα ιαπωνικά "σιντσίν-τάισα" ή "新陳代謝"), υπάρχει μια διαρκής συζήτηση να κατεδαφιστεί καθώς η κατάστασή του δεν είναι καθόλου καλή και οι ένοικοί του, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι και ιδιοκτήτες των διαμερισμάτων θα προτιμούσαν κάτι πιο καινούριο. Και πιθανότατα μεγαλύτερο. 

  

(Για τις ίδιες φωτογραφίες σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1975) For a restaurant specializing...

...in gyoza (餃子), the Chinese pan fried dumplings with minced meat and vegetables that can be found everywhere (and I mean EVERYWHERE!) in Japan, Ichogoro (いち五郎) in Kanda has a rather spectacular appearance -the clock with the hours according to the old system with zodiac signs instead of numbers is actually rather unusual and that's what caught my eye. I guess some day I must check and see if their gyoza are indeed good. (For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(1975) Για εστιατόριο που ειδικεύεται...

...στα γκιόζα (餃子), τα τηγανιτά κινεζικά πιτάκια με κιμά και λαχανικά που μπορεί να βρει κανείς παντού (αλλά ΠΑΝΤΟΥ!) στην Ιαπωνία, το Ιτσιγκόρο (いち五郎) στην Κάντα έχει μάλλον εντυπωσιακή εμφάνιση -το ρολόι με τις ώρες βάσει του παλιού συστήματος όπου τα ζώδια είναι στη θέση των αριθμών, είναι μάλιστα και αρκετά ασυνήθιστο και είναι αυτό που μου τράβηξε την προσοχή. Μάλλον κάποια στιγμή πρέπει να δοκιμάσω αν τα γκιόζα του είναι πράγματι καλά. 

(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1974) When you are Hermès...

...of course your flagship store in Tokyo is in Ginza and of course it looks like this. 

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(1974) Όταν είσαι η Hermès...

...φυσικά το κύριο μαγαζί σου στο Τόκιο είναι στην Γκίνζα και φυσικά είναι κάπως έτσι. 

(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1973) Aerodynamic design...

...that goes to waste because there are no aerodynamic little children. 

(For a bigger version of this picture both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(1973) Αεροδυναμικός σχεδιασμός...

...που μάλλον πάει χαμένος γιατί δεν υπάρχουν αεροδυναμικά παιδάκια. 

(Για την ίδια φωτογραφία σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).

(1972) Soba in Kanda

Among the things I really like in Tokyo: crammed among modern tall buildings are often small restaurants like this here Tengame (天亀) in Kanda that usually serve soba noodles.

These restaurants are "tachigui" (立ち食い), that is, they don't have seats: you eat standing and leave as soon as you finish. 

The staff is usually one or two people...

...and the soba are usually very good! In Edo, Tokyo's ancestor, soba used to be sold by street vendors carrying their whole restaurant on a pole so tachigui soba is almost as close as you can get to actual Edo food today.

(For a bigger version of these pictures both in color and black and white, check my "Japan Arekore" set on Flickr).

(1972) Σόμπα στην Κάντα

Από τα πράγματα που μου αρέσουν πολύ στο Τόκιο: στριμωγμένα ανάμεσα σε σύγχρονα ψηλά κτίρια, βρίσκονται συχνά μικρά εστιατόρια όπως εδώ το Τενγκάμε (天亀) στην Κάντα που συνήθως σερβίρου μακαρόνια σόμπα.

Τα εστιατόρια αυτά είναι "τάτσι-γκούι" (立ち食い), ήτοι δεν έχουν καθίσματα: τρως κυριολεκτικά στο πόδι και φεύγεις μόλις τελειώσεις. 

Το προσωπικό είναι το πολύ ένα ή δύο άτομα...

...και τα σόμπα είναι σχεδόν πάντοτε πολύ καλά! Στο Έντο, τον πρόγονο του Τόκιο, τα σόμπα πουλιούνταν στον δρόμο από πωλητές που κουβάλαγαν όλο τους το μαγαζί σε ένα κοντάρι οπότε τα τα τάτσι-γκούι σόμπα είναι σχεδόν ό,τι πιο κοντινό στο φαγητό του Έντο μπορεί να δοκιμάσει κανείς σήμερα.  

(Για τις ίδιες φωτογραφίες σε μεγαλύτερο μέγεθος και σε μαυρόασπρη εκδοχή, δείτε το σετ «Japan Arekore» στο Flickr).